//////

postheadericon BYCIE W GRUPIE

Programowanie działalności kultu­ralnej i obiektów jej służących wyma­ga przede wszystkim systematyzacji głównych dziedzin zajęć. Oto propo­zycja takiej systematyzacji. W wielu sytuacjach atrakcyjne jest przede wszystkim samo „bycie w gru­pie” , a samo uczestnictwo w życiu pew­nego grona osób, a dopiero później zaczyna być istotne to, co robi się wspólnie. Życie towarzyskie polegać, może na grupowym realizowaniu róż­nych zainteresowań, lecz najczęściej ma ono postać zabaw z tańcami, śpie­wania, muzykowania, słuchania na­grań, gier towarzyskich, a także spa­cerów, pogawędek, dyskusji itp. Ży­cie towarzyskie grup rówieśniczych rozwija się w oparciu o wspólnotę zainteresowali turystycznych, sporto­wych czy kulturalnych. Tu także wymienić można zainteresowania realizowane poprzez różnego rodzaju kolekcjoner­stwo oraz korespondencję zagranicz­ną, która rozwija się w pewnych krę­gach młodzieży.

postheadericon WŚRÓD WIELU PRZESŁANEK

Spośród wielu przesłanek możli­wych do uwzględnienia, siedem niżej wymienionych należy, jak się wydaje, do najistotniejszych.Przesłanki związane z głównymi dziedzinami zajęć w czasie wolnym.Przesłanki związane ze zróżnico­waniem uczestnictwa w kulturze.Przesłanki wynikające z głównych cech psychospołecznych i demogra­ficznych danej zbiorowości ludz­kiej. Przesłanki związane z łączeniem zajęćPrzesłanki wynikające z potrzeb i oczekiwań, które mieszkańcy sfor­mułują w stosunku do bliskiej im przestrzeni zurbanizowanej. Przesłanki związane z realizowaną polityką oświatową. Przesłanki wynikające z przewidy­wanych zmian w życiu społeczno- kulturalnym i związane z realizo­waną polityką kulturalną. O  ile pięć pierwszych przesłanek wywodzi się raczej z rozważań relacji między człowiekiem kategorią, grupą społeczną/ a formami uczestnictwa w życiu kulturalnym, otyłe dwie osta­tnie przesłanki biorą się z relacji między przemianami ogólnospołecz­nymi a organizacją uczestnictwa w kulturze.

postheadericon SZEREG UPROSZCZEŃ

Z tego też względu pominiemy rozważania defi­nicyjne i punktem wyjścia uczynimy bardzo ogólnie ujęty termin „uczes­tnictwa w kulturze”, które rozumiemy jako indywidualne bądź zbiorowe „przyswajanie jej treści, używanie jej dóbr, podleganie obowiązującym w niej normom i wzorom, ale także two­rzenie nowych jej wartości oraz od­twarzanie i przetwarzanie istnieją­cych”. Następnie mając na uwadze cele niniejszego opracowania, ograni­czymy dalsze rozważania do tych ro­dzajów aktywności kulturowej i tych form zajęć, które należą do najistot­niejszych w obrębie czasu wolnego spędzanego poza domem,   na obszarze zurbanizowanym.  Oczywiście musi to po­ciągnąć za sobą szereg uproszczeń.Jednym z-podstawowych warunków wspomagania i rozwijania uczestnic­twa w kulturze jest istnienie ośrodków aktywności kulturalnej. Przy czym oś­rodek taki można rozumieć trojako: jako pewien zespół działań przebiega­jących zgodnie z potrzebami, oczeki­waniami i wzorami postępowania wła­ściwymi dla jakiejś zbiorowości spo­łecznej; jako część przestrzeni miejsce ukształtowane służebnie wo­bec przewidywanych potrzeb, ocze­kiwań i działań przyszłych użytkow­ników; oraz jako pewien zespół wa­lorów estetycznych i emocjonalnych, jaki stanowi np. kompozycja brył i zieleni, wystrój plastyczny tworzący ogólne wrażenie, tzw. atmosferę dzie­ła architektonicznego.

postheadericon UCZESTNICTWO W KULTURZE

„Uczestnictwo w kulturze” to ter­min socjologiczny obejmujący tak wie­le przejawów ludzkiej aktywności, tak wiele zjawisk i procesów społecz­nych, że być może łatwiej byłoby okre­ślić to, co może pomieścić się poza tym kręgiem zagadnień, aniżeli wy­liczyć jego zawartość. Przy tym za­gadnienia te niełatwo poddają się je­dnoznacznemu opisowi, klasyfikacji i kwantyfikacji, a nawet tam, stoso­wany może być opis np. ilościowy -_ charakter wniosków rzadko jest za­dowalający dla urbanisty i architek­ta.Z drugiej jednak strony, podej­ście zawężające całą problematykę uczestnictwa w kulturze do tych prze­jawów życia społecznego, które mie­szczą się w obszarze zainteresowań instytucji podległych Ministerstwu Kultury i Sztuki, jest zabiegiem for­malnym i tak dalece ograniczającym pole widzenia, iż prowadzi to do po­minięcia wielu istotnych zagadnień funkcjonowania i rozwoju kultury.W niniejszym artykule chodzi nam o sprowadzenie ogólnej problema­tyki do sformułowań na tyle jednozna­cznych, a nawet ujętych w postaci dy­rektyw, aby mogły one stanowić za­łożenia dla kształtowania przestrzeni i projektowania budowli w celu wspo­magania i rozwijania uczestnictwa w kulturze i w oświacie.

postheadericon PROGRAMOWANIE INFRASTRUKTURY

Podejmujemy tutaj zagadnienia pro­gramowania infrastruktury ośrodków służących uczestnictwu w kulturze, które mogą być usytuowane w pobliżu miejsc zamieszkania użytkowników. Sprawy te wiążą się z problematyką uczestnictwa w oświacie, a zatem po­ruszamy też kwestie dotyczące pro­gramowania sieci podstawowych in­stytucji opiekuńczo-wychowawczych, wychowawczych i kształcących. Takie całościowe ujęcie jest nieodzowne, gdy mamy rozpatrzyć problemy pokre­wne i współzależne , a także wówczas, gdy podejmujemy sprawy odmienne, ale wspólne dla jednej zbiorowości społe­cznej czy pewnego terytorium. Pun­ktem wyjścia uczynimy tutaj uczes­tnictwo w kulturze, gdyż obejmuje ono szeroki krąg zjawisk, procesów i po­trzeb społecznych.